Един мъж вървял през една тъмна гора. В тъмното видял светлинка.
Отишъл там и видял един женски манастир. Почукал на вратата и излезнала една млада монахиня:
- Добър ден, ще можете ли да ме приютите за тази нощ?
- Ами аз не мога да решавам такива работи, ще извикам игуменката.
- Добър ден, ще можете ли да ме приютите за тази нощ?
- Да, но само за тази нощ.
Влиза вътре, настанява се и чува стъпки пред вратата на стаята си.
Той се прави на набожен и застава на колене пред леглото:
- Господи, ти ме приюти, ако ме нахраниш ще ти бъда много благодарен.
Подават му една паничка с храна.
- Господи, ти ме приюти, ти ме нахрани, ако ме напоиш ще ти бъда много благодарен.
Подават му едно шише ракия…
- Господи, ти ме приюти, ти ме нахрани, ти ме напои, ако ми бутнеш игуменката за една нощ ще ти бъда много благодарен.
В този момент игуменката отваря вратата и казва:
- Господи, не ме бутай, аз сама ще влезна…
На едно семейство гардероба в спалнята скърцал, но само като пред блока минавал трамвая.
Веднъж мъжът бил в командировка и жената решила да вземе инициативата в свои ръце и извикала дърводелец да ремонтира гардероба.
Гледал майстора, гледал, но нищо видомо нямало и решил да влезе вътре, за да огледа къде е проблема.
Разбира се в този момент се връща съпруга, отваря гардероба да си окачи палтото и заварва майстора вътре, който с треперещо гласче го пита:
- Сега ако ти кажа, че чакам да мине трамвая ще ми повярваш ли?