Едно коте се разхождало в парка, когато минало покрай едно езерце. То погледнало натам и забелязало във водата малка наденичка. Котето много се зарадвало и понеже водата била плитка то протегнало лапичката си, издърпало наденичката и я изяло.
На следващия ден докато котето се разхождало, то пак погледнало в езерцето. Там имало друга наденица, само че по-голяма. Този път се наложило котето да пъхне целия си крак във водата за да я извади. След това я изяло.
На следния ден нещата се повторили, но този път наденицата била огромна и била на дъното на езерото. Изглеждала много апетитна, но била толкова надълбоко, че котето наистина трябвало да се понапъне за да я извади, и тогава то паднало...
Поуката от историята е: Колкото по-голяма е наденичката, толкова по-мокро е котето!
Зайо байо се разхождал из гората и и изведнъж видял едно буре пълно с ракия и си казал:
- Ехааааааааа, тука купона върви без мен, има си пиене - пиинал малко и заспал.
След него дошла лисицата и тя си казала:
- Ехааааааааа, тука купона върви без мене, има си пиячка, има си мезенце - пиинала и тя малко и легнала до заека. След нея дошъл вълкът и той си казал:
- Ехаааааааа, тука купона върви без мене - има си пиячка, има си мезенце, има и женички - пийнал и той малко и легнал до лисицата. След него дошла баба Меца и тя си казала:
- Ехааааааааааа, тука купона върви без мене - има си пиячка, има си мезенце, има и женички, има и мъже - и тя пиинала малко и легнала до вълкът. И тъй като заекаът легнал първи и е логично да стане първи и като се поосвестил малко си казал:
- Ехаааааааааааааа, аз като се напия не знам какви ги върша бре.